ตั้งแต่วันนั้น...
ที่เธอจากไป
วันที่เหลือมันคืออะไร ฉันยังเฝ้าถามใจตัวเองอยู่
และยังไม่รู้เลยในคำตอบ ว่าชีวิตฉันจะอยู่เพื่ออะไร
ตั้งแต่วันนั้นฉันก็ยังพบเจอกับรักของเราอย่างเคย
ยังมีชีวิตตรงที่เดิมอยู่ หลับตาก็ฝันถึงภาพเธออยู่
จนฉันไม่รู้จะลืมเธอได้ยังไง
แม้โลกแห่งความจริง
เข็มของนาฬิกา
ได้บอกกับฉันว่า คงสายจนเกินไป
ที่จะหยุดความจริงให้เป็นอย่างวันวาน
และในวันนี้คงเหลือเพียงแค่เรา
ฉันยังคงนั่งลงพูดคุยกับเพื่อนคนเดิม
คนเก่าในวันนั้น นั้นคือความเงียบเหงาในจิตใจ
ใครๆบอกฉันให้ต้องเดินต่อ
>>>
ชีวิตพรุ่งนี้ยังมีวันใหม่
แต่ทำไมฉันยังไปไม่ถึงสักที
แม้ใครๆอาจมองเรื่องเหล่านั้นว่า...
ฉันยังงมงายกับความหลัง
แต่ฉันก็ขอรออยู่ตรงนี้
เพราะว่าอย่างน้อยยังมีเรื่อง 1
ให้ฉันคิดถึงไปจนวันตาย...คือคำว่ารัก
ที่
เรา
มีไว้ให้กัน
เขายังอยู่ที่เดิม