ตั้งแต่วันนั้น... ที่เธอจากไป

วันที่เหลือมันคืออะไร  ฉันยังเฝ้าถามใจตัวเองอยู่
 
และยังไม่รู้เลยในคำตอบ     ว่าชีวิตฉันจะอยู่เพื่ออะไร

ตั้งแต่วันนั้นฉันก็ยังพบเจอกับรักของเราอย่างเคย

ยังมีชีวิตตรงที่เดิมอยู่ หลับตาก็ฝันถึงภาพเธออยู่

จนฉันไม่รู้จะลืมเธอได้ยังไง

     แม้โลกแห่งความจริง

                                         เข็มของนาฬิกา

ได้บอกกับฉันว่า คงสายจนเกินไป

ที่จะหยุดความจริงให้เป็นอย่างวันวาน

และในวันนี้คงเหลือเพียงแค่เรา

  ฉันยังคงนั่งลงพูดคุยกับเพื่อนคนเดิม
คนเก่าในวันนั้น  นั้นคือความเงียบเหงาในจิตใจ

ใครๆบอกฉันให้ต้องเดินต่อ >>>

         ชีวิตพรุ่งนี้ยังมีวันใหม่

แต่ทำไมฉันยังไปไม่ถึงสักที

   แม้ใครๆอาจมองเรื่องเหล่านั้นว่า...

ฉันยังงมงายกับความหลัง  แต่ฉันก็ขอรออยู่ตรงนี้

เพราะว่าอย่างน้อยยังมีเรื่อง 1

ให้ฉันคิดถึงไปจนวันตาย...คือคำว่ารัก

ที่ เรา มีไว้ให้กัน
                              เขายังอยู่ที่เดิม